حور پری چهره ی ما، وجود خوش نقش و نگار

آن نکته های دلکشت، زنجیر موی گیسویت

آن تاب گیسوی موهات، مرا چون شمع آتش زده

دماغ و کبرم قطع شده، آن حال خوش به ما شده

زلف موهات مستم بکرد، قوت و حال هر شبم

کمند ابروی رخت، صفای همت شبا

نیاز من افسون شده، جمال من چون نور شده

صحبت یارم را بگو، صحبت دوستان، قطع شده

میکده ی وجود تو، لطف صفای باطنت

کار جهان برای من، ناز و کرشمه ات شده

سروش غیب هر لحظه ام، نوش شراب من شده

آن عاقل زمانه از، میکده ی کویم شده

به خاطر عشق تو که، هر لحظه آستانم شده

ببین که جان ساحر شده، حقارتت کجا شده

دوستان مستانم عجیب، چه گوهری به جا شده

صاعقه ی این آسمان، فلک دگرگون ها شده

منم که آزاد و رهام، منم که نوشم باده را

به خاطر مستی من، آن رحمتش به پا شده