چشم ها خیره، عجب علمی عجیب
هر دهان می گفت این چه عالمی
این چه دارد خوش به حالش، این ضمیر
هر بشر فکرش ببود چیست این مگر
بود دنیا، خوشبخت این فرد بشر
خوش به حال عالم و آن امتش
که بوود علمش کران تر، هر بشر
حیف که عالم نبود در این زمان
چون مگر سرها بداشت در این جهان
برچسب:
نویسنده: کامران حکیمی