می بینند مردمان را، در حال حرف مردم

هر کس بدید یار را، آیین هر کسی را

می بینند مردم خود، هرفرقه ای به حالی

مستان بدیدند عامه، آنجا که مستی باشد

هستند مردم ما، خوشحال و سرو وآزاد

در کوی عارفان هست، افراد به دین ذکران

ذکر گوید عارف ما، می بینند حال مردم

رندان که مست هستند، دل درخوشی ببستند

بینند مردم زمان را، در حال دیدن یار

آن فرقه ای که هستند، دایم سر به مهر عالم

می بینند مردمان را، در حال حرف مردم

ای اهل این جهان ما، دیدیم زمانه را از

هر فرقه ای به راهی، می بینند مردم خود

مستان ره مستی، رندان ره خدا را

آن عارف خداجو، ذکر گوید آن خدا را

اما که آن عابد، می بیند مردمان را

می گوید عابد ما، در منبران بشر را

اما به هر طریقی، مردم بدیدند راه را

شاید که مردمان از، عابد بدیدند یا را

امروز که در زمانه، رند و شراب نمانده

نه عارف و خانقاه، نه مست و نه پیاله

هست اهل این زمانه، کز عابدان مریدی

کز حرف تو مانده، یاران بسیار، راه را

از خرد و بزرگ اینجا، هستند پیروانت

ای عابد سر به مهر، هست یار مردمانت